Romeinse weg en vicus Iuliacum in Jülich

Op dit kaarsrechte stuk van de Via Belgica tussen Jülich en Keulen ontstond de Romeinse plaats Iuliacum (Jülich) in het moerassige laagland van de Roer. De civiele, aanvankelijk niet-gefortificeerde nederzetting besloeg ongeveer 13 hectare langs de weg. Er werden rechts en links van de weg voor deze regio typische zogenaamde strokenhuizen gebouwd met gestampt grind: smalle, maar lange gebouwen met de gevel naar de weg gericht. Sommige kamers in deze huizen hadden vloerverwarming (hypocaustum) en de muren waren soms beschilderd. Aan de voorkant had je gedeeltelijk overdekte verkoopruimtes.

De inwoners van Iuliacum begroeven hun doden langs de weg voor de nederzetting. De “sarcofaag” op de Schlossplatz is een Romeinse as-kist, een urn voor de overblijfselen van een crematie. Hij werd gevonden in Kirchberg en hier neergezet in 1904.

De Via Belgica tussen Keulen en Jülich was een belangrijke verkeersader die tot in de vorige eeuw intensief werd gebruikt als de B55. Hierdoor werd Jülich een strategisch belangrijk punt in het Rijnland. Het is dan ook geen toeval dat de stad kan terugkijken op een lange traditie als vestingstad. Het laat-Romeinse castellum, de middeleeuwse stad en de vroegmoderne citadel zijn slechts drie fases in een vestinggeschiedenis die doorloopt tot de 19e eeuw.

Tegenwoordig wordt het traject van de Via Belgica in het oosten van Jülich onderbroken door dagbouw; alleen het laatste deel volgt de Romeinse route. Daar heet het ook “Römerstraße” – het asfalt ligt bijna twee meter boven het grind van de Via Belgica.