Via Agrippa in het Königsfelderdal in Kall

Achter de loodmijn is de loop van de Via Agrippa weer te zien als een veldpad. Op de heuvel naast het tracé, die vanaf hier zichtbaar is, stond in de Romeinse tijd wellicht een seinpost van waaruit het verkeer in de gaten werd gehouden. Zulke posten dienden ook als begin- en eindpunt voor het meten van rechte tracés – zoals de Via Agrippa, waarvan de 17 kilometer lange, rechte hoofdroute door de Eifel hier eindigde.

Iets verder naar het zuiden splitst de weg zich in een westelijke route richting Marmagen en een oostelijke route richting Görresburg en Nettersheim. Na ongeveer twee kilometer leidt het oostelijke deel naar het Königsfelderdal waar de weg veel bergop en bergaf ging. Een uitdaging voor de Romeinse wegenbouwers, want de weg kon hier niet langer recht worden gehouden.

Op het steilste punt aan de noordkant van het Königsfelderdal zie je een holle weg die in een wijde bocht het dal in loopt. Archeologen hebben in een rotsrib een wielspoor ontdekt dat qua spoorbreedte Romeins zou kunnen zijn. Bijna parallel aan de relatief vlakke route voor de afdaling was er een directere route voor de beklimming met een stijging tot 16 procent.

In het dal maakten drassig terrein en de uitlopers van een andere rotsrib de bouw van de verdere route erg lastig. Wat interessant is, is dat de wegenbouwers de weg niet om de rotsrib heen leidden, maar het obstakel verwijderden. Het gat dat daarbij ontstond is nog steeds zichtbaar in de vorm van een klein restant van de rotsrib dalafwaarts in het oosten. Het zou kunnen dat boeren dit gat in latere tijden nog breder hebben gemaakt.