Via Agrippa in Kall

Bergop, bergaf en herhaaldelijk overlappend: tussen Kall-Keldenich en Marmagen splitste de tot dan toe kaarsrechte Via Agrippa zich in twee delen. Dit gebeurt aan de noordkant van het diep ingesneden dal van de Urft en de twee tracés leidden via verschillende wegen naar de rivier. De oostelijke variant maakte na de splitsing een bijna haakse bocht en liep diagonaal de helling af, met een stijgingspercentage van meer dan 20 procent. Om deze route überhaupt mogelijk te maken, moest de rots bijna vijf meter diep worden uitgehakt – een lastig en tijdrovend karwei.

De westelijke route, die hierlangs loopt, ging na de splitsing min of meer recht naar beneden het dal in. Ze volgde daarbij de smalle rug van de landtong die oprijst uit de opvallende lus die de Urft hier maakt. Deze route was met een stijgingspercentage van slechts 13 procent duidelijk minder steil. Nadat beide routes de Urft in het dal waren gepasseerd – vermoedelijk via een doorwaadbare plaats – kwamen ze weer bij elkaar. Van daaruit liep de Via Agrippa de zuidelijke helling omhoog, en vanaf het plateau verder naar Marmagen.

Het opmerkelijke aan het verloop van de weg op deze plek is dat de twee tracés elkaar kort na hun vertakking weer kruisten (“spaghettiknoop”). Het zou kunnen dat de routes na elkaar werden aangelegd. Oudere kaarten tonen alleen de route naar het oosten. Misschien werd de minder steile variant ook alleen gebruikt voor de moeilijkere afdaling. Deze was lastiger omdat een wagen ondanks geblokkeerde wielen kon gaan glijden en tegen de trekdieren kon botsen. Bij de rit bergop kon je eventueel extra dieren ervoor spannen (spandienst) en zo steilere stukken toch omhoog rijden.