Via Agrippa in het Dahlemer Wald

Ongeveer 500 jaar geleden kwamen vier heerschappijen op deze plek samen: Jünkerath, Kronenburg, Schmidtheim en Blankenheim. De wapenschilden en beginletters van de eerste drie gebieden zijn nog goed te zien op de grenssteen van basaltlava. Veel wijst erop dat de kant die naar Esch is gericht vroeger het wapen van het huis Blankenheim droeg.

Hier in het Dahlemer Wald, op de grens tussen Noordrijn-Westfalen en Rijnland-Palts, slingert de Via Agrippa zich in brede kronkels door het terrein. Dat is ongebruikelijk voor een Romeinse weg, maar daar is een eenvoudige reden voor: de wegenbouwers baseerden het tracé op de heuvelrug tussen Esch en Schmidtheim, die een opvallende waterscheiding vormt tussen de rivieren Kyll en Ahr. Een dergelijke hooggelegen weg blijft ook begaanbaar als de riviervalleien onder water staan.

Oorspronkelijk was de weg 5,55 meter breed. Voor de aanleg ervan hebben de wegenbouwers eerst de humus verwijderd en verweerde grijze zandsteen op de leemgrond gestort om deze te verstevigen. De zandsteen werd bedekt met een dunne laag breuksteen. Tot slot kreeg de ondergrond van de rijbaan nog een zes centimeter dikke, met water gebonden deklaag.

Tegenwoordig is de hoofdweg tot 1,70 meter hoog en als een kronkelende lijn over een lengte van ongeveer 2,7 kilometer in het bos te zien. In het gebied van de Vierherrenstein onderbreekt een ontginningsput de oude weg – hier won een lokale steenfabriek haar grondstof. De weg duikt achter het pelgrimskruis aan de kant van Escher weer op en loopt ongeveer 150 meter parallel aan de huidige weg, voordat hij in het terrein verdwijnt.