Vicus Baesweiler

Hier aan de voet van het Carl-Alexander-Park kijk je tegenwoordig uit over een uitgestrekt agrarisch landschap. In de Romeinse tijd, toen de steenberg nog niet bestond, doorkruiste de Via Belgica over een lengte van 850 meter in west-oostelijke richting een uitgestrekte nederzetting. Deze werd al in de 1e eeuw na Christus gesticht en besloeg een gebied van ongeveer 17 hectare. Haar Romeinse naam is niet bekend.

De nederzetting bestond uit groepen vakwerkhuizen die in tegenstelling tot andere vici niet direct aan de Romeinse weg maar verspreid over beide zijden ervan lagen. Het is opmerkelijk dat de Via Belgica met een breedte van 25 meter door de nederzetting liep en daar niet smaller werd, zoals meestal het geval was.

Te oordelen naar de vele vondsten van resten van slakken en non-ferrometalen waren de bewoners van de vicus voornamelijk metaalbewerkers. Andere belangrijke bronnen van inkomsten waren waarschijnlijk de handel en de accommodatie van reizigers. De nederzetting werd verlaten in de 3e eeuw na Christus en raakte daarna in de vergetelheid.

Jarenlang uitgebreid onderzoek door het LVR-Amt für Bodendenkmalpflege im Rheinland heeft aangetoond hoe dicht de Romeinse bewoning in dit gebied was. De plekken waar resten van Romeinse nederzettingen liggen, blijkt uit de verspreiding van vondsten op de akkers. Ten westen van het landgoed Blaustein en langs de Via Belgica in de richting van Boscheln zijn bijvoorbeeld sporen van andere Romeinse gebouwen aan het licht gekomen, die waarschijnlijk op de een of andere manier in dienst stonden van de Romeinse weg. Talloze Romeinse vondsten op ongeveer een halve kilometer ten noorden van de Via Belgica duiden daarentegen eerder op een Romeins landgoed (villa rustica).