Expositie Romeins Bocholtz

In de historische Kunrader kalkstenen boerderij Hoeve Overhuizen, gelegen in Bocholtz, kunt u rechtstreeks de wereld van het Romeinse Limburg binnenstappen. In de ruime entreehal van het zorgcentrum – net voor het restaurantgedeelte – vindt u een gratis Romeins bezoekerscentrum dat de oude geschiedenis van de regio levendig tot leven brengt.

De tentoonstelling richt zich op opmerkelijke vondsten in de omgeving. Rond de boerderij hebben archeologen vier Romeinse villa’s blootgelegd, resten van een oude Romeinse weg, een muntschat en zelfs een grafheuvel. Tot de hoogtepunten van de expositie behoren de urn van de Heer van Bocholtz en een replica van het sarcofaag van de Dame van Simpelveld, waarvan het origineel in 1930 werd gevonden. Buiten markeert de Via Belgica-bank de route van de historische Romeinse weg die Maastricht ooit met Keulen verbond.

Het VIAVIA Archeologisch Landschapspark, 2027

Het is geen toeval dat deze schatten hier zijn gevonden. Simpelveld staat bekend om zijn rijke Romeinse verleden, dat vanaf 2027 meer tastbaar zal zijn dan ooit. Als onderdeel van het VIAVIA Archeologisch Landschapspark zal een grensoverschrijdend wandel- en fietsroutenetwerk Bocholtz (Nederland) verbinden met Vetschau en Orsbach (Duitsland), en u leiden door het oude Romeinse villalandschap.

Uw reis begint bij het informatiecentrum van Hoeve Overhuizen, waar de geschiedenis tot leven komt door artefacten en verhalen. Hier kunt u de originele urn van de Heer van Bocholtz bewonderen en een reconstructie van de kist van de Dame van Simpelveld. Langs de route kunt u luisteren naar een podcast van Julius Genialis, een fictieve Bataafse soldaat die besloot zich in deze regio te vestigen na zijn militaire dienst. Hij vertelt over het unieke villaleven dat hier ooit bloeide — en nodigt u uit om het verleden te verkennen, te beleven en te ervaren op de plek waar het echt plaatsvond.

Ben je klaar om op ontdekkingstocht te gaan?

“Ik weet niet hoe mijn man het heeft klaargespeeld. Connecties uit het verleden, vermoed ik. Ik sta naast Quintus in het beeldhouwersatelier. De olielampen verlichten een zandstenen kist. Ik bewonder het reliëf aan de binnenkant. Het tafereel is adembenemend. Een vrouw, uitgestrekt op een ligbank in een Romeinse villa. Ik herken het afgebeelde interieur, heb zelf jaren in zo’n villa gewoond. De askist is enorm. Ze lijkt wat op een sarcofaag, maar zal alleen haar assen bevatten. Een rilling trekt door mijn lijf. Ik begrijp nu waarom ze zo’n kist heeft besteld. Ze was vast trots op haar villa, had ze waarschijnlijk eigenhandig ingericht. Met het reliëf neemt ze haar levenswerk mee. Deze kist wordt haar nieuwe huis, haar villa voor de eeuwigheid. Ik voel een nieuwe rilling. Waarom wil Quintus net hier munt uitslaan? Uit decoraties voor de doden? Wat gaan de goden hiervan denken? Zijn er dan niet genoeg spullen voor de levenden om zelf van te leven?” – Ammulva Iucunda